مسعود پزشکیان، امروز چهارشنبه اول مهرماه ۱۴۰۵، در هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، به اظهارات رئیسجمهور آمریکا مبنی بر تروریست بودن ایران واکنش نشان داد و گفت: «دیروز رئیسجمهور آمریکا اعلام کرد که ایران تروریست است، در حالی که ما خود قربانی تروریسم هستیم. من از کشوری میآیم که رهبرش بدون هیچ دلیل و برهان قانونی ترور شد، از کشوری میآیم که مدرسهای را بمباران کردند. کودکان میناب را ببینید، کودکانی که بمباران و کشته شدند. اسرائیل و آمریکا با سلاحهای خود کودکان ما را شهید کردند، کودکانی که هیچ گناهی مرتکب نشده بودند.»
متن کامل سخنان پزشکیان به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
آقای رئیس؛ آقای دبیر کل؛ خانمها و آقایان.
دیروز رئیس جمهور آمریکا ما را تروریست خواند. اما ما قربانی تروریسم هستیم. من از ایرانی میآیم که رهبرش را بدون هیچ دلیل قانونی و برهانی ترور کردند. از ایرانی میآیم که مدرسهای را بمباران کردند. این بچهها را میبینید؟ آنها را بمباران و کشتهاند، با اسلحههایی که از آمریکا و اسرائیل تأمین شده بود. آنها هیچ گناهی نداشتند و هیچ جرمی مرتکب نشده بودند.
لامرد، یکی از شهرهای کوچک ایران است. سالن ورزشی آنجا را، در حالی که بچهها در آن ورزش میکردند، با بمبهای خوشهای که به هزاران تکه تقسیم میشد، بمباران کردند. دانشمندان ما را شهید کردند، مردم، زنان و کودکان بیگناهی که هیچ گناهی نداشتند. کسانی که خود تروریست هستند و تروریست تربیت میکنند، ما را تروریست میخوانند. ما فقط از خودمان دفاع میکنیم. ما تروریست نیستیم.
مردم بیگناه ما هدف حملات ناجوانمردانهای هستند که بر کشورمان تحمیل شده است و ما با قدرت دفاع کردهایم. آمریکا و اسرائیل با پیشرفتهترین تکنولوژی و تجهیزات به ما حمله کردند و مردم ما با قدرت ایستادگی کردند و پاسخ دادند. ما در برابر آنها سر خم نکردیم و ضربه زدیم، اما مردم را هدف قرار ندادیم. از سرزمینهایی که تجهیز شده بودند، به مدرسه، بیمارستان، دانشگاه، پلها و زیرساختهای ما حمله کردند. تمام اینها خلاف قوانین بینالمللی است. وقتی مسئولیت را بر عهده گرفتم، روز اول اسماعیل هنیه را در تهران ترور کردند. اسرائیل هر دولت، هر حکومت و هر منطقهای را که بخواهد بمباران و ترور میکند.
در غزه بیش از ۸۰ هزار انسان بیگناه را قتلعام کردند. بیش از صد هزار نفر آواره شدهاند. آنها با ابزار و تکنولوژیهایی که در اختیار دارند، نسلکشی میکنند. سپس میگویند دیگران تروریست هستند و عامل ناآرامیاند. آیا ما عامل ناآرامی هستیم؟ ما که میخواهیم مستقل زندگی کنیم و سر خم نکنیم، آیا ما عامل ناآرامی هستیم؟ اگر کسانی که ترور میکنند، میکشند و جنایت میکنند، عامل امنیت و صلحاند.
آنها هیچیک از قوانین بینالمللی را رعایت نمیکنند. این چیزی است که ما با آن مواجهیم. ما چیزی نمیخواهیم، ما پاسخ خودمان را یافتهایم. به قدرت نیاز داریم، زیرا ملتی که نتواند از خودش دفاع کند، له خواهد شد. در این دنیا، قدرتمندان به جای اینکه به فکر مردم، انسانیت، عدالت و دموکراسی باشند، عامل ویرانی، تخریب و نابودی هستند.
هر کسی را که بخواهند تخریب کنند، برچسب تروریست به او میزنند. ایران ۲۰۰ سال است که به هیچ کشوری حمله دانلود بازی جدید نکرده است. همیشه از خودمان دفاع کردهایم. اما اکنون باید متهم شویم که تروریست هستیم و عامل ناامنی در منطقه. این باعث شده که راهبردی برای خودمان انتخاب کنیم: به قدرت نیاز داریم تا از خودمان دفاع کنیم. قدرت را برای تجاوز نمیخواهیم. انرژی را برای توسعه میخواهیم، نه برای ساخت بمب و تخریب و تهدید جامعه، و برای امنیت میخواهیم مشارکت کنیم.
ملت ایران در هفت ماه گذشته، هر شب در خیابانها بودند تا از ایرانمان دفاع کنند و اجازه ندهند کسانی که آمریکا و اسرائیل تحریکشان کرده و به آنها اسلحه داده بودند، بیایند و در داخل کشور ناامنی ایجاد کنند.
هفت ماه است که مردم ایران شبانهروز در خیابان هستند. مردم قدرت ما هستند و ما با قدرت مردم ایستادهایم. ایران باید آنقدر قدرتمند باشد که بقا و پیشرفتش تهدید نشود، آنقدر مسئول که قدرتش را برای سلطه به کار نگیرد و آنقدر دوراندیش که امنیت خود را در ناامنی همسایگان جستوجو نکند.
درباره دفاع ایران، ما سامانه دفاعیمان را برای این ساختهایم که هیچکس تصور نکند بمباران شهرهای ایران بیپاسخ خواهد ماند. قدرت نظامی ایران برای دفاع است، اما روشن میگوییم ما برای دفاع از کشورمان از هیچکسی اجازه نمیگیریم. انرژی را ما برای توسعه میخواهیم. سالهاست درباره برنامه صلحآمیز هستهای ایران با زبان سانتریفیوژ، غنیسازی، تحریم و بمب سخن میگویند، اما برای ملت ما فناوری هستهای بخشی از حق توسعه است. انرژی هستهای برای بیماران ما درمان، برای کشاورزی امنیت غذایی، برای صنعت فناوری و برای آینده برقی پایدار است.
ایران نمیپذیرد دانش هستهای امتیاز انحصاری چند کشور باشد. ایران سلاح هستهای را عامل امنیت نمیداند، اما از حق خود برای علم، صنعت و انرژی صلحآمیز نیز صرفنظر نخواهد کرد. به صراحت میگوییم نه سلاح هستهای، نه محرومیت از دانش هستهای.
موضع هستهای ایران در میدان جنگ حل نمیشود، راهحل توافقی است که به جهان اطمینانی معتبر از صلحآمیز بودن برنامه ایران و به ملت ایران اطمینان از حفظ حقوقش بدهد.
اصل سوم ما مشارکت برای امنیت است. در منطقهای زندگی میکنیم که جنگ مرز نمیشناسد، بحران یک کشور به همسایگانش سرایت میکند. از همینرو ایران همسایگان خود را رقیب امنیت خویش نمیبیند، ما همسایگان خودمان را قوی میخواهیم.
در آبراهی که تنگه هرمز است، نمیتوانیم از آبراهی که همه بهره میبرند و همزمان نگهبان تاریخی آن آبراه، بر تحریمهای ظالمانه از استفاده از آزادی کشتیرانی، حتی در آبهای خودش محروم باشد.
راه را بر ما میبندند، بعد اسلحه و مواد منفجره و موشک و انرژی برای نابودی کشورها از همان آبراه منتقل میکنند. این امکانپذیر نیست. نمیتوانند این کار را بکنند و ما اجازه نخواهیم داد که چنین اتفاقی در کشور ما بیفتد. استقرار دائمی ناوگانهای متخاصم، گسترش جنگ امنیت نمیآورد، امنیت کشتیرانی را نمیتوان با امنیت کشورهای ساحلی به هم ریخت.
عالیجنابان.
اما درباره فلسطین.
فلسطین همچنان زخمی بر پیکر وجدان جامعه جهانی است و غزه همچنان نماد شکست سازوکارهای بینالمللی در جلوگیری از رنج غیرنظامیان. دهههاست که
